آخرین مطالب
امکانات وب
بنظرم آدما بلاخره یه جایی کم میارن، یه جایی وای میسن، یه جایی خسته میشن، یه جایی میخوان زار بزنن، یه جایی می خوان از ته گلو فریاد بزنن. آخه تا کی میشه تو یه اتاق زندگی کرد با یارانه که پول دستمال توالت و نوار بهداشتی هم نمیشه؟! نه دوستی باشه، نه عشقی، نه روابط اجتماعی، نه کاری، نه موقعیت شغلی، نه تفریحی، نه مسافرتی و نه کسی که برای یه بار هم که شده بهت بگه: چجوری سر میکنی با هیچی؟ دردت چیه؟
در عجبم از خودم که چجوری این همه سال با هیچی سر کردم؟! چجوری در مقابل این حجم از نداری لبخند زدم و فکرم و منحرف کردم؟! چجوری تحمل کردم آدمای دور و ورم با هیچی یه چیزی شدن و من دست و پا زدم و با خیلی چیزا ساختم ولی همچنان در اول راه؟! باید به خودم بگم: روتو برم والا!
باز روزایی که درس میخونم حالم خیلی بهتره، هرچند به نظر بیهوده میاد ولی امان از روزایی که نه تنها هیچ کاری انجام نمیدم بلکه درس هم نمیخونم. تو این روزا حال و روزم دیدن داره!
اینستاگرام...
ما را در سایت اینستاگرام دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 106