چند روز پيش كه توي فروشگاه داشتم يه بسته گنده پنير پيتزارو تو بغلم اين ور و اون ور مي بردم مامانم بايد دستگيرش مي شد كه اون بسته بزرگ پنير، اون بالشت نرمِ گُنده بَك، نه براي صرفه جويي كه براي فرو نشاندن عطش من نسبت به پنير پيتزا خريداري شده!
بعله! من، اين عاشق پنير پيتزا، اين عاشق پيتزا، اين عاشق فست فود، اين عاشق سوسيس و كالباس منهاي تاج خروس و گوشت گريه توي سوسيس و كالباس، پتانسيل اينو دارم كه يه بشقاب پر پنير پيتزا بخورم - كه اسمش خودكشيه قطعا!
برا خودمو تهتغاري دو تا ظرف پر از پنير پيتزا گذاشتم گرم شد، من خوردم، تهتغاري از حموم اومدني تا چشمش به پنير پيتزا افتاد رفت يه ديقه بعد با سس كچاپ و سس مايونز و شيشه نوشابه برگشت!
پ.ن 1: اون پنير زردا هستن لاي پنير پيتزاهاي ايراني، اونا چدار نيس دوستان، پنير رنگ شده س! ما از اين شانسا نداريم!
پ.ن 2: دوس داشتم انقدري درآمد داشتم كه وقتي هوس پيتزا كردم حداقل يكي بخرم ولي فعلا بيكاري دست و بالمونو بسته ديگه!
پ.ن 3: اين متنو از ديروز نوشتم ولي انگار ذخيره نشده بود برا همين بخش اعظمش پريد.

ما را در سایت اینستاگرام دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 101