امان از دست این دوست

دوستم که عکس بی بی چک با یه خط رو برام فرستاد گفت این چنتا خط داره و من از ترس جونم گفتم دو تا، چن روز بعد بهم پیام داد که مژده بده من حاملم! حالا دیروز پیام داد که بچه سقط شد! (کلا بچه ای در کار نبود که سقط بشه ها. ینی طرف توهم زده بود که بی بی چک دو تا خط داره و اینا، حالا بماند). منم دلداریش دادم و انرژی مثبت. تا اینکه شروع کرد از خانواده شوهرش گفتن و اینکه اذیتش می کنن و زور میگن. (وقتی برای بچه نداشته توهم میزنه ببینید برای کارای نکرده خانواده شوهر چه توهمی میزنه). حرف زد و حرف زد و به اصطلاح بدشون رو گفت. منم دیدم این گفته سقط کردم و ناراحته بهش گفتم اشکالی نداره، تو خوب باش، قدرتو یه روزی میدونن و از این حرفا. رسیدم به این قسمت که یه مثال آوردم براش و داستان یکی از زنای فامیلمون رو بهش گفتم تا بلکه آروم شه. دوستمم نه گذاشت نه ورداشت یهویی گفت: من از غیبت خوشم نمیادا، شوهرمم بخواد غیبت کنه پا میشم میرم یه جای دیگه، جوری عادتش دادم که غیبت نکنه ! (ینی اینکه تو غیبت میکنی)

آقا منو بگی انقد حرصم گرفت. بابا من دارم دلداریت میدم، مغز خر نخوردم چار ساعت بشینم پای ناله هات. معمولا آدم آرومیم و از من بعیده بزنم تو دهن یکی ولی بهش گفتم: یاد یه فیلم کمدی افتادم که توش سه تا زن یه ساعت غیبت میکنن آخرش یکیشون میگه: من غیبت دوس ندارم کسی هم که غیبت کنه تو خونم راه نمیدم! ......اینو که به دوستم گفتم گفت: منو میگی؟! با خنده گفتم آره دیگه.......یعنی حساب کار دستت بیاد که تو چار ساعت غیبت خانواده شوهرو کردی و من برا اینکه آرومت کنم داستان یه زنی رو برات تعریف کردم تازه نمیشناسیش، ولی تو یهویی یاد داستان های قرآنی و غیبت و کلید اسرار افتادی!

واقعا تعجب نمیکنم که دیگه آدما حاضر نیستن پای درد و دل بعضیا بشینن. خب طرف ناله میکنه هیچ، دو قورت و نیمشم باقیه!